Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Σκέψεις σε κενό χρόνο διαβάζοντας Καζαντζάκη. . .

του Τάσου Ρήτου

Επανέρχεται το θέμα για «μόνιμους» Ολυμπιακούς στην Ελλάδα!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ολυμπιακοί Αγώνες – Ρίο, 2016

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ευνοημένοι της μοίρας

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

ΔΩΡΕΑΝ ηλεκτρονικό βιβλίο του Γιώργου Πιπερόπουλου στο διαδίκτυο…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

26 Ιουνίου – Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Προτιμήσεις Πούτιν & Ρέντζι για Πρόεδρο των ΗΠΑ

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Αξιοπρέπεια και…φιλότιμο στην Ελλάδα των Μνημονίων!

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ιταλία: οι Δημοτικές εκλογές «ταραχή» για τον κ Renzi;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Παρέμβαση του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ώ, Θεέ μου! Εάν είναι δυνατόν!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Και τώρα...."αυταπατώνται" άρα θα συνεχίσουν να...υπάρχουν!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έλα σε μένα... Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου και του Παναγιώτη Κουντουρά.

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

Τότε μας "νανούρισαν" ως εμίρηδες!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Κόκκινο, κόκκινο πιάσε…κόκκινο!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Σοφία Βόικου - Ψίθυροι του Βαρδάρη

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

Ενότητα, Αλληλεγγύη, Αρμονία!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

25η Μαρτίου 1821 : Ανδρεία, Αυτοθυσία, Διχασμός & Διχόνοια

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Κύριε Καμμένε, ΥΕΘΑ, ΤΟΛΜΗΣΤΕ!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ελληνοτουρκικά & Προσφυγικό: Αινιγματικά Μηνύματα & Πράξεις…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

«Χαστούκια» και διαψεύσεις μέσω…twitter;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Η «Συμφωνία» ξεκίνησε αλλά… ΔΕΝ ολοκληρώθηκε!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Πολιτική ποδοσφαίρου & ποδόσφαιρο πολιτικής…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Φυσικοθεραπευτική προσέγγιση σε βρέφη-παιδιά και νευρολογική αποκατάσταση

του ΙΕΚ Ξυνή

Προστατεύστε την Ελλάδα από την Ανεξέλεγκτη εισροή Μεταναστών

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έγραψα «Καληνύχτα Ελλάδα» ΠΡΙΝ τα «Μνημόνια» & το «Μεταναστευτικό!...»

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Θεωρίες Επικοινωνίας Δημόσιες Σχέσεις και Ηγεσία

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ακόμη βαθύτερα στο… «Καληνύχτα Ελλάδα»…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Οι σημαντικοί άλλοι

08/01/2013

Άρθρο της Ελεονώρας Βαρβαγιάννη

 
 Περνάμε χρόνο από τη ζωή μας σκεπτόμενοι πώς να κάνουμε τί ώστε να γίνουμε αρεστοί στους άλλους, πώς θα γίνουμε γνωστοί, πώς θα μας αγαπήσουν, πώς θα αποκτήσουμε δόξα… Η μοναξιά δεν αρέσει σε κανένα. Οι «σημαντικοί άλλοι» είναι ο παράδεισός μας. Σε αυτούς που καταφεύγουμε όταν κάνουμε λάθη, όταν θέλουμε να επανορθώσουμε, να κατορθώσουμε, να ανακαλύψουμε, να εξερευνήσουμε. Και με τον όρο σημαντικοί, εννοούνται αυτοί που μας εκτιμούν. Δεν μπορεί να υπάρχει σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων όταν δεν υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση. Εκεί που αρχίζει η αμφισβήτηση, τελειώνει η σχέση. Και λαμβάνοντας υπόψη την ανθρώπινη οπορτουνιστική φύση, θα έλεγε κανείς ότι η επιδοκιμασία του σημαντικού άλλου, τροφοδοτεί τη συνέχιση και εξέλιξη της σχέσης αυτής. Όπως όμως ο οπορτουνισμός γεννά την καχυποψία («γιατί είναι τόσο καλός μαζί μου, θέλει κάτι από μένα;») έτσι και η σχέση χάνει την αγνότητά της. Όταν γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι εξαιτίας κάποιου άλλου («αυτός ο άνθρωπος μου βγάζει τον καλύτερο μου εαυτό») είναι γιατί υπάρχει ήδη η σταθερή βάση της αμοιβαίας εκτίμησης και άρα το κίνητρο. Υπάρχουν σχέσεις που κρατάνε χρόνια και σχέσεις που κρατάνε παρά τα χρόνια. Γιατί όταν δεν είναι απλά η συνήθεια  («γεια σου τι κάνεις, να τα πούμε κάποια στιγμή»), είναι η συνέχιση της σχέσης αυτής από εκεί που την άφησες, είναι ο χρόνος που σταματά να υφίσταται σαν να μην υπάρχει ο άλλος όταν η παρουσία του δεν είναι ορατή. 

Και γιατί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν στο βάθος. Τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά μένουν αναλλοίωτα. Όταν απομακρύνεσαι από αυτούς που κάποτε θεωρούσες σημαντικούς άλλους είναι γιατί ίσως αυτοί αποφάσισαν να εντάξουν στη συμπεριφορά τους χαρακτηριστικά και δυνατότητες που ανακάλυψαν ωριμάζοντας (« νιώθω πως δεν ξέρω πια ποιος είναι»). Η αληθινή ουσία των σχέσεων κρύβεται στις συνέχειες, σε αυτή την αναπόφευκτη ροή της ζωής που τόσο έκδηλα φανερώνει πόσο ανάγκη έχουμε τους άλλους.

Ίσως κάνουμε τα ίδια επαναλαμβανόμενα λάθη («πάλι στον λάθος άνθρωπο έπεσα;») τόσες φορές και τόσο συχνά που κανείς αναρωτιέται γιατί δε μαθαίνει από αυτά. Δεν είναι η τύχη ή η μοίρα, είμαστε εμείς που την καθορίζουμε. Και η απενοχοποίηση, το να απεκδύεται δηλαδή κανείς την προσωπική του ευθύνη ως μηχανισμός άμυνας μπορεί να λειτουργήσει υπέρ μας μόνο όταν είναι συνειδητή. Στη φάση αυτή, κατακτώντας το παράδοξο της αυτογνωσίας (το παράδοξο αναφέρεται στη λανθασμένη εκτίμηση του εαυτού μας ως θύμα της υποκειμενικότητας), άλλοτε καταφέρνουμε να συγχωρούμε τον εαυτό μας και τρέχουμε στους σημαντικούς άλλους να αναφερθούμε ως έρμαια της ατέρμονης διαιώνισης των λαθών μας και της επίγνωσής τους.

Θα έλεγε κανείς ότι οι σημαντικοί άλλοι είναι μια προσωπική επιδίωξη, ένα στοίχημα του καθένα με τον εαυτό του. Και είναι ο λόγος που μας καθιστά τόσο ευάλωτους κάθε φορά που υποκύπτουμε στα πάθη μας («μου κάνει κακό αλλά δεν αντέχω μακριά του»). Στην πορεία μπορεί να χάνουμε το στόχο μας, δηλαδή το να γίνουμε αρεστοί και αγαπητοί στους άλλους και αυτό δεν έχει να κάνει με τη λογική συνέχεια που αναφέρεται παραπάνω αλλά με την αλλαγή της συμπεριφοράς. Σε βάθος χρόνου μπορεί μόνο κανείς να δει τα αποτελέσματα της συνδιαλλαγής του με τους άλλους, αρκεί να καταμετρήσει τα ποιοτικά στοιχεία των σημαντικών του άλλων. (« βρήκα σε αυτόν όσα δε βρήκα στον άλλο», «με συμπληρώνει / ολοκληρώνει σαν προσωπικότητα»).

Γιατί οι σημαντικοί άλλοι μας εξελίσσουν, μας απελευθερώνουν ώστε να αναγνωρίσουμε και να ενεργοποιήσουμε τις δυνατότητές μας («μου κάνει καλό να σε έχω δίπλα μου»), να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας και να τον αγαπήσουμε  («πώς γίνεται να είναι τόσο τέλειος μες στις ατέλειες του;») και να γινόμαστε πιο διαλλακτικοί και ανεκτικοί στη διαφορετικότητα (« έχεις κάτι πάνω σου που με συναρπάζει»).

(για όσους πυροδότησαν τις παραπάνω –εντελώς προσωπικές- σκέψεις μου. Αυτοί ξέρουν.) 

Ελεονώρα Βαρβαγιάννη

Πληροφορίες άρθρου:

1313 προβολές

Αρέσει σε 6 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

12/07/2012 | ...από καρδιάς...

15/03/2012 | Ζωή (σαν) παραμύθι ή αλλιώς…η ζωή που δεν έζησα

13/02/2012 | Αλλάζω, αλλάζεις, αλλάζουμε...

07/10/2011 | Ελπίς...στα αζήτητα;

29/09/2011 | Μα, που πήγαν όλοι οι άνδρες...πολιτικοί;

05/09/2011 | Η μεγάλη (ηρωική;) έξοδος

06/07/2011 | All good things

26/05/2011 | ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ

18/05/2011 | ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΘΑ

28/03/2011 | Ελλάς featuring Drama Queen

Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε
Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

32 πρόσωπα
1245 δημοσιευμένα άρθρα
69 ατάκες
5 videos
0 αρχεία ήχου
69690 προβολές από 1/4 έως 21/4
65423 προβολές τον προηγ. μήνα
66267 προβολές τον Φεβρουάριο