Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Σκέψεις σε κενό χρόνο διαβάζοντας Καζαντζάκη. . .

του Τάσου Ρήτου

Επανέρχεται το θέμα για «μόνιμους» Ολυμπιακούς στην Ελλάδα!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ολυμπιακοί Αγώνες – Ρίο, 2016

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ευνοημένοι της μοίρας

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

ΔΩΡΕΑΝ ηλεκτρονικό βιβλίο του Γιώργου Πιπερόπουλου στο διαδίκτυο…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

26 Ιουνίου – Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Προτιμήσεις Πούτιν & Ρέντζι για Πρόεδρο των ΗΠΑ

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Αξιοπρέπεια και…φιλότιμο στην Ελλάδα των Μνημονίων!

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ιταλία: οι Δημοτικές εκλογές «ταραχή» για τον κ Renzi;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Παρέμβαση του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ώ, Θεέ μου! Εάν είναι δυνατόν!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Και τώρα...."αυταπατώνται" άρα θα συνεχίσουν να...υπάρχουν!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έλα σε μένα... Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου και του Παναγιώτη Κουντουρά.

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

Τότε μας "νανούρισαν" ως εμίρηδες!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Κόκκινο, κόκκινο πιάσε…κόκκινο!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Σοφία Βόικου - Ψίθυροι του Βαρδάρη

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

Ενότητα, Αλληλεγγύη, Αρμονία!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

25η Μαρτίου 1821 : Ανδρεία, Αυτοθυσία, Διχασμός & Διχόνοια

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Κύριε Καμμένε, ΥΕΘΑ, ΤΟΛΜΗΣΤΕ!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ελληνοτουρκικά & Προσφυγικό: Αινιγματικά Μηνύματα & Πράξεις…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

«Χαστούκια» και διαψεύσεις μέσω…twitter;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Η «Συμφωνία» ξεκίνησε αλλά… ΔΕΝ ολοκληρώθηκε!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Πολιτική ποδοσφαίρου & ποδόσφαιρο πολιτικής…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Φυσικοθεραπευτική προσέγγιση σε βρέφη-παιδιά και νευρολογική αποκατάσταση

του ΙΕΚ Ξυνή

Προστατεύστε την Ελλάδα από την Ανεξέλεγκτη εισροή Μεταναστών

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έγραψα «Καληνύχτα Ελλάδα» ΠΡΙΝ τα «Μνημόνια» & το «Μεταναστευτικό!...»

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Θεωρίες Επικοινωνίας Δημόσιες Σχέσεις και Ηγεσία

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ακόμη βαθύτερα στο… «Καληνύχτα Ελλάδα»…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

«Να μην το μάθουν»

28/05/2012

Άρθρο του Δημήτρη Περιστερόπουλου

 
Προ ημερών σε κάποια Μητρόπολη της Ελλάδος χειροτονήθηκε ένας νέος ιερέας. Όπως είναι γνωστό, ό,τι ισχύει στον δημόσιο διοικητικό τομέα, ισχύει και για τον χώρο της Εκκλησίας. Δηλαδή για κάθε πέντε ιερείς που θα συνταξιοδοτούνται θα προσλαμβάνεται ένας νέος. Τα κενά στις ανά την Ελλάδα ενορίες ήταν πολλά αλλά τώρα είναι περισσότερα. Έτσι, οι Επίσκοποι για να καλύψουν τις ανάγκες προβαίνουν σε χειροτονίες άμισθων νέων ιερέων. Κάποιοι εξ αυτών εξασκούν επάγγελμα απ’ το οποίο βιοπορίζονται και μετά την είσοδό τους στον Κλήρο. Κάποιοι, όμως, και λόγω των περιστάσεων, στηρίζονται σε επιμίσθιο για το οποίο μεριμνά ο Επίσκοπος μέσω του γενικού ταμείου της Μητροπόλεώς τους. Στην χειροτονία που αναφέρθηκε ότι έγινε, είπε κάποιος εκ των παρισταμένων: «Αφού τα καταφέρνουμε και έτσι θα μας πει κάποια στιγμή στο μέλλον μια κυβέρνηση, γιατί πρέπει το δημόσιο να μισθοδοτεί τους ιερείς σας; Να το κάνουμε αλλά διακριτικά, έλεγαν, όχι κάνοντάς το βούκινό...» (Romfea, 15-5-12).

Γεννάται το ερώτημα: Γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν κακό για την Εκκλησία;
Βλέπουμε τόσα χρόνια, δηλ. μετά την αναγκαστική απαλλοτρίωση των γαιών της Εκκλησίας και την δέσμευση πολλών εξ αυτών, ότι αυτή είναι δέσμια και μερικές φορές άγεται και φέρεται σε κάποια ζητήματα υπό τον φόβο του περίφημου χωρισμού της από το κράτος, τουτέστιν της άρσης της μισθοδοσίας. Πότε, όμως, η Εκκλησία μέσα στην ιστορία είχε τέτοια μεταχείριση; Κάνοντας κανείς μια τηλεγραφική αναδρομή βλέπει ότι ο Χριστός ίδρυσε μια Εκκλησία εν τω κόσμω και όχι εκ του κόσμου. Δηλ. όχι με ανθρώπινα-κοσμικά κριτήρια. Η πρωτοχριστιανικές εκκλησιαστικές κοινότητες επί τρεις περίπου αιώνες ήταν υπό διωγμό χωρίς κρατική και νομική προστασία, δίχως την ύπαρξη καθορισμένου εκκλησιαστικού δικαίου ακόμη δε και χωρίς συγκεκριμένο κατάλογο βιβλίων της Αγίας Γραφής. Κοντολογίς κανένας θεσμός δεν την προστάτευε. Τότε όμως εξαπλώθηκε, τότε άγγιξε με το μήνυμά της τον άνθρωπο και δημιούργησε το νέφος των μαρτύρων. Μετά την καθιέρωση της ανεξιθρησκίας με το διάταγμα των Μεδιολάνων, περνάει στην δημιουργική και πολυκύμαντη περίοδο του λεγόμενου «Βυζαντίου» και από εκεί σε μια παρόμοια, τηρουμένων των αναλογιών, περίοδο με την πρωτοχριστιανική, την τουρκοκρατία. Και κατόπιν βρισκόμαστε σε μια νέα ιστορική περίοδο με πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά: εθνικές Εκκλησίες, κρατικό θρήσκευμα και μισθοδοτούμενοι ιερείς.

Η Βαυαροκρατία τεχνηέντως διέσπασε τον οικουμενικό ελληνισμό που διαμορφώθηκε στη βυζαντινή αυτοκρατορία και διασώζονταν μέσα από τις κοινότητες και με την πάροδο του χρόνου διαμορφώθηκε το σημερινό έκτρωμα της Ελλάδος. Με τον κρατισμό, τη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία και τον πελατειακό μηχανισμό δεν μπορεί να μείνει ανεπηρέαστος ακόμη και ο χώρος της Εκκλησίας. Αφού χάθηκε η έννοια της ενορίας στα αστικά κέντρα, μετά τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη» χάνεται και η έννοια της κοινότητας στη ζωή της υπαίθρου. Η επιχορήγηση έγινε τρόπος ζωής έναντι του ασκητισμού, της υπομονής της εγκράτειας.
Για να επανέλθουμε στο αρχικό θέμα. Θα ήταν ίσως τώρα μια ευκαιρία από την πλευρά της Εκκλησίας να δώσει στην πατρίδα και γιατί όχι και στην οικουμένη, ένα υπαρξιακό νόημα. Ένας τρόπος να τελειώσει ο άκρατος μεταπρατισμός και ο θαυμασμός για κάθετι «ευρωπαϊκό», που μας οδήγησαν στην παραίτηση και εγκατάλειψη της παράδοσής μας είναι να ξαναγίνουν οι ιερείς πατέρες, μέλη της ενορίας και όχι διεκπεραιωτές καθηκόντων. Το γεγονός της προσωπικής εργασίας θα τους φέρει πιο κοντά στους ανθρώπους και στα προβλήματά τους που θα τα βιώνουν στην πραγματικότητα ως κοινά προβλήματα και όχι ως θεατές αφ’ υψηλού.
Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να καταδείξουμε την διαφορά της Ορθοδοξίας από την πλάνη και το κενό των φιλοσοφούντων ανατολικών θρησκευμάτων, που βρήκε πρόσφορο έδαφος στην πατρίδα μας αφού εμείς πρώτα δημιουργήσαμε το υπαρξιακό κενό. Ιδού καιρός ευπρόσδεκτος. Εάν θέλουμε μια ελευθέρα και ζώσα Εκκλησία. 

Δημήτρης Περιστερόπουλος

Πληροφορίες άρθρου:

4073 προβολές

Αρέσει σε 21 άτομα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

28/10/2012 | Υπάρχουν όρια στη σάτιρα;

Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε
Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

32 πρόσωπα
1245 δημοσιευμένα άρθρα
69 ατάκες
5 videos
0 αρχεία ήχου
199559 προβολές από 1/11 έως 24/11
265257 προβολές τον προηγ. μήνα
302397 προβολές τον Σεπτέμβριο